Efraim Inbar: “Palestijnen moeten lijden tot ze normale mensen worden”

 

In Het Belang van Limburg (2.10.2014, p. 16-17) en in De Tijd (10.10.2014, p. 10) verscheen een interview van Efraim Inbar, hoofd van het zionistische denktank Begin-Sadat Center for Strategic Studies (BESA Center) verbonden aan de Israëlische Bar-Ilan University. Zijn woorden laten aan duidelijkheid niets te wensen over.

ttp://www.tijd.be/politiek_economie/internationaal_midden_oosten/Palestijnen_moeten_lijden_tot_ze_normale_mensen_worden.9554610-3143.art

Over de laatste Gazaoorlog zegt de directeur van dit Israëlische studiecentrum:

Ik denk dat het goed is dat Gaza heeft geleden. Lijden is belangrijk in een leerproces. Als een kind zich verbrandt aan vuur en pijn voelt, zal het dat erna ook niet meer doen. (…) Sociale groepen leren zeer traag. Het duurde twee oorlogen voor de Duitsers minder oorlogszuchtig werden en ze hun aanspraken op Elzas-Lotharingen lieten varen.” (Het Belang van Limburg, 2.10.2014, p. 16).

Gaza heeft geleden, maar volgens mij nog niet genoeg. Gaza moet lijden (…) Tot ze normale mensen worden. (…). Daarom is een nieuwe Gazaoorlog mogelijk. Dit soort etno-religieuze conflicten eindigt pas als een van de partijen moe wordt.” (De Tijd, 10.10.2014, p. 10).

Commentaar:

Inbar beschouwt de Palestijnen niet als normale mensen. Dit is een racistische uitspraak. Het is de wet van de sterkste. Veel vredelievendheid en bereidheid tot dialoog, laat staan tot toegevingen of compromis, stralen deze woorden niet uit. Of is het een hint? Moet Israël nog veel lijden tot het een ware democratische staat zou worden?

Over het waarom van de Israëlische blokkade van de Gazastrook:

Ze zijn gevaarlijk. Zoals elk land hebben wij de soevereiniteit grenzen en tunnels te sluiten. Er is wel degelijk import en export. We zijn zelfs zo dom om ze water en elektriciteit te leveren, want zij schieten op ons. Ze willen mij en mijn kinderen doden. Waarom zou ik hun dan welvaart gunnen? (…) Het is Hamas dat hen veroordeelt tot armoede en obscurantisme. (…) Maar de Mensen zullen blijven stemmen op Hamas (…). Niet zo’n rooskleurige toekomst dus. ” (De Tijd, 10.10.2014, p. 10).

Commentaar:

Als de Israëliërs blijven stemmen op Netanyahu en Lieberman zal er ook niet veel veranderen.

Over de illegaliteit van de Israëlische kolonies in de bezette Palestijnse gebieden:

Een joodse advocaat zal u iets anders vertellen, want wij hebben een andere interpretatie. Luister, de Westelijke Jordaanoever is omstreden land, maar geen bezet land. Was er ooit een Palestijnse staat ? Nee. Dus is het gebied ook niet bezet.” (Het Belang van Limburg, 2.10.2014, p. 16).

Het probleem van de kolonies wordt zwaar overdreven. Zonder de kolonies zouden de Palestijnen ook niet geneigd zijn om naar de onderhandelingstafel te komen. Hoe meer land ze verliezen, hoe groter de stimulans om met ons te praten. Waarom moet er trouwens altijd een oplossing zijn? Dat is zo westers.” (De Tijd, 10.10.2014, p. 10).

Commentaar:

Efraim Inbar neemt de Israëlische propaganda over: de sinds juni 1967 bezette Palestijnse gebieden worden nu omstreden gebieden genoemd. Hij draait de argumentatie om: de Israëlische kolonies in de bezette gebieden zijn voor hem geen obstakel voor de vrede, maar een middel om de Palestijnen tot onderhandelingen te dwingen.

De massale diefstal van Palestijnse grond van 1948 tot op vandaag ziet deze directeur als ‘normaal’. Wellicht ook, omdat dit al meer dan een halve eeuw gesteund wordt door de westerse staten, die Israël weigeren onder druk te zetten om de VN-resoluties te doen uitvoeren

Over een tweestatenoplossing:

Ik ben, net zoals de meeste Israëliërs, voorstander van een tweestatenoplossing. Omdat ik mij bewust ben van de demografische situatie. Ik wil niet over Arabieren regeren. Israël is een Joodse staat. We hebben hen in 1948 een opdelingsplan aangeboden. (...) Nu is het te laat. Er zijn nieuwe dingen gebeurd, ze moeten de realiteit aanvaarden. Ik denk eerlijk gezegd dus niet dat de tweestatenoplossing er zal komen.” (Het Belang van Limburg, 2.10.2014, p. 17).

“Ik denk niet dat die er ooit komt. Niet alleen omdat de Palestijnen niet in staat zijn een stabiele staat te creëren. De verschillen zijn onoverbrugbaar. Er kan niet gediscussieerd worden over Jeruzalem en de Jordaanvallei: die zijn van ons. It's our homeland.” (De Tijd, 10.10.2014, p. 10).

Commentaar:

Inbar is voorstander van een zuivere joodse staat waar geen plaats is voor Palestijnen. Hij beschouwt heel Jeruzalem en de bezette Jordaanvallei als het beloofde land van joden.

Een zuiver joodse staat betekent een racistische staat. De Israëlische elite en beleidsmakers gaan dus voor racisme en Apartheid, dit in tegenstelling tot wat hun propaganda hier wil verkopen, namelijk dat Israël de enige democratie is in het Midden-Oosten.

Over het recht op terugkeer voor de Palestijnse vluchtelingen van 1948:

Dit is onbespreekbaar voor ons. Het was destijds een tragedie, maar ik ga geen nieuwe tragedie creëren door de Joodse staat te ontbinden. De Joodse staat is erg belangrijk voor mij. Ik heb als Jood recht op een eigen natiestaat. (...) De eis van de Palestijnen om terug te keren zal de Israëlische staat vernietigen. Zolang ze vragen om Israël te overspoelen met duizenden Arabieren, blijven ze de vijand.” (Het Belang van Limburg, 2.10.2014, p. 17).

Ik wil daar niet over praten. Vergeet het. De Arabieren zijn de verliezers van een oorlog die ze zelf begonnen zijn. Dit is de prijs die ze betalen.” (De Tijd, 10.10.2014, p. 10).

Commentaar:

Tijdens de Eerste Wereldoorlog zijn meer dan één miljoen vluchtelingen na enkele maanden naar België teruggekeerd. Van een terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen van 1948 naar Israël wil Inbar niets weten ondanks artikel 11 van de VN-resolutie 194 van 11 december 1948 over de terugkeer van de vluchtelingen en de schadevergoeding aan hen die niet terug willen keren.

De Palestijnse vluchtelingen zijn de kern van het Israëlisch-Palestijns conflict en tegelijk de oplossing. Opnieuw dezelfde propaganda dat de Palestijnen de oorlog in 1948 waren begonnen. Hij verzwijgt hierbij de joodse terroristische groepen als Stern en Irgun die meer dan 200 Palestijnse dorpen hadden aangevallen en de inwoners verdreven, nog vóór de oorlog van 1948 in mei uitbrak.

Laat ons duidelijk zijn. Naast figuren zoals Efraim Inbar, die de Israëlische propaganda klakkeloos overnemen en verspreiden, zijn er ook een aantal Israëlische kritische stemmen zoals, om er een paar op te noemen, historicus llan Pappe, schrijfster Susan Nathan, vredesactivist Uri DavisMichael Warschawski voorzitter van het AIC (Alternative Information Center http://www.alternativenews.org/english/), journaliste Amira Hass (https://www.facebook.com/pages/Amira-Hass/155634379598) of nog de Israëlische ngo's zoals Breaking the SilenceB'Tselem of ICAHD (Israeli Committee Against House Demolitions). 

© Palestina Solidariteit vzw 2016